.:: O Mrzeżynie ::.

Mrzeżyno - niegdyś port położony w górze rzeki Rega niedaleko Trzebiatowa, ściśle związane jest z historią tego miasta. W XIII wieku, gdy Trzebiatów otrzymał prawa miejskie, rzeka Rega wpadała do morza w północno - zachodnim krańcu jeziora Resko, czyli około 4 kilometry na wschód od Mrzeżyna. Przy ujściu położona była wieś rybacka Regoujście, wzmiankowana po raz pierwszy w dokumencie z roku 1250. Regoujście liczyło w tym czasie 300 mieszkańców. Była tam jedna z pierwszych na południowym brzegu Bałtyku latarni morskich. W roku 1287 książę Bogusław IV oraz przeor klasztoru w Białobokach Thilboldus, zezwolili, aby mieszkańcy Trzebiatowa utrzymywali port Regoujście, poprawiali go i zachowywali w dobrym stanie. Port Regoujście pod zarządem miasta Trzebiatowa rozwijał się szybko, konkurując skutecznie z najbliższym portem w Kołobrzegu.

Od 1416 roku trzebiatowscy kupcy przystąpili do związku hanzeatyckiego w Lubece, co usprawniło ich bałtyckie obroty. Zazdrosnym okiem patrzyły na to sąsiedzkie miasta, Kołobrzeg i Gryfice, które chciały Trzebiatów zniszczyć. I rzeczywiście w roku 1456 kołobrzeżanie zatopili u ujścia Regi stare statki załadowane kamieniami, blokując w ten sposób wejście do portu. Prądy morskie, fale i piasek spowodowały, że port w Regoujściu zamarł całkowicie.

W roku 1457, Trzebiatowianie przekopali nowe, skrócone łożysko dla rzeki Regi (z pominięciem jeziora Resko) w okolicy Mrzeżyna i urządzili tam nowy port. Walka konkurencyjna z Kołobrzegiem przybrała na sile. W roku 1497 kupiectwo Trzebiatowa poniosło dotkliwą stratę, gdyż w czasie silnego sztormu znaczna liczba ich statków, zakotwiczona na redzie Mrzeżyna została zatopiona. W roku 1499 przy nowym ujściu Regi zamieszkiwał tylko karczmarz, ale z dokumentu z 14 stycznia 1538 roku wynika,że istniejąca tam osada była zamieszkiwana już od dawna. Na ten okres datujemy założenie osady Mrzeżyno.

Port zaczął stopniowo odżywać, ale lata jego istnienia były już policzone. Fale morskie i piasek atakowały coraz energiczniej urządzenia portowe w Mrzeżynie. Kupiectwo trzebiatowskie zubożało i nie było w stanie finansować kosztownej odbudowy portu. O dużym znaczeniu portu mrzeżyńskiego świadczą resztki zniszczonych falochronów, które w roku 1861 były widoczne, gdy morze - prawdopodobnie na skutek niskiego stanu wody - odsłoniło około 200 metrów dna. Okazało się, że falochrony te były o dwie stopy dłuższe od ówczesnych, analogicznych budowli w Kołobrzegu. W drugiej połowie XIX stulecia rząd pruski rozważał poważniejszą rozbudowę portu w Mrzeżynie. Plan ten nie wyszedł jednak poza strefę zamierzeń. W latach 1873-1884 potężne sztormy z północnego zachodu, połączone ze spiętrzeniem wód na Bałtyku spowodowały zalanie całej wioski i przyległych nizin. Od roku 1806 rozpoczyna swoją działalność w Mrzeżynie pierwszy Dom Zdrojowy nad Bałtykiem, a od roku 1840 Mrzeżyno jest już znanym kąpieliskiem morskim.

Źródło: prasa lokalna